Recensie // Shannon Hale – The Goose Girl

Titel: The Goose Girl
Auteur: Shannon Hale
Jaar: 2003
Pagina’s: 383
Uitgever: Bloomsbury Children’s Books
Genre: YA-fantasy, Bewerking van een sprookje

3/5 sterren

179064

 

Anidora-Kiladra Talianna Isilee, Crown Princess of Kildenree spent the first years of her life listening to her aunt’s incredible stories, and learning the language of the birds. Little knowing how valuable her aunt’s strange knowledge would prove to be when she grew older. From the Grimm’s fairy tale of the princess who became a goose girl before she could become a queen, Shannon Hale has woven an incredible, original and magical tale of a girl who must understand her own incredible talents before she can overcome those who wish her harm.

The Goose Girl gaat over Anidora-Kiladra Talianna Isilee, kroonprinses van Kildenree, een meisje met zowel de moeilijkste naam ooit als het benijdbare talent om met vogels te praten. Van het eerste werd ik niet jaloers, van het tweede wel heel erg. Ze groeit op onder de vleugels van haar tante, die haar verhalen vertelt en haar de taal van de vogels leert. Als haar tante weggaat, komt Ani er echter snel achter dat haar talent niet wordt gewaardeerd door de mensen aan het hof. Ani is altijd een beetje een buitenbeentje, wat pijnlijk duidelijk wordt als de koningin besluit dat niet Ani, maar haar broer haar op zal volgen. In plaats van koningin wordt de kroonprinses naar het naburige rijk Bayern gestuurd om met de kroonprins te trouwen. Maar wanneer blijkt dat Selia, Ani’s hofdame de lijfwachten ingepalmd heeft en van plan is om Ani’s plaats in te nemen als de prinses, moet ze halsoverkop vluchten. Maar wat is Selia van plan en hoe kan Ani haar tegenhouden?

Lees verder

Advertenties

Mijn favorietste serie van dit moment: Dirk Gently

O, ik kan me niet inhouden. Ik móét gewoon praten over een van de beste dingen die ooit gemaakt is op deze aardbol. Ik ben nogal verliefd ben geworden op een serie die, jawel, ook op Netflix te bekijken is (want dat is het criterium tegenwoordig, of niet?). En die serie heeft een nogal lange naam, die een aantal van mijn vrienden en andere trouwe fans al wel zullen kennen omdat ik er best wel vaak over begin (check mijn recente tweets maar).
Nou, omdat jullie niet langer in spanning (ahum) te houden, hier komt dan de naam van de bovengenoemde serie: DIRK GENTLY’S HOLISTIC DETECTIVE AGENCY.

fba1c4236dd48434f71bc7bdf4516d1e69e9bd0e

En ja, dat zie je goed. Die rechtse, dat is Elijah Wood.

Lees verder

Mijn 2017 in boeken

Het is de aller-, aller-, ALLERLAATSTE dag van 2017. Deze dag zal de geschiedenis ingaan als de láátste dag voordat 2018 begon.
Echt een mijlpaal dus.

Omdat ik het laatste half jaar niet actief geweest ben op deze blog, wat onder andere komt door een soort identiteitscrisis die ervoor zorgde dat ik alles wat ik schreef verwijderde met de gedachte ‘WIE WIL DIT NOU LEZEN’ en ook door een klein leesdipje, vond ik het wel gepast om het jaar af te sluiten met een laatste bericht.
Zodat ik mijn blog in 2018 weer een tijdje kan negeren.

Lees verder

4 boeken die ik op vakantie kocht

Ik had me nog zo voorgenomen om het niet te doen. Ik zou geen boeken kopen, want ik heb er al te veel en op vakantie gaan is duur.

En toch kwam ik na mijn vakantie met vier nieuwe boeken thuis. Om mezelf ervan te overtuigen dat het niet zo erg is dat ik mijn toch al rommelige boekenkast nog voller stouw, heb ik besloten een blogpost te wijden aan mijn nieuwe aanwinsten.

Afbeeldingsresultaat voor stad av skuggor

1. City of Bones, maar dan in het Zweeds.

Dit boek moest ik wel kopen, het was nodig. Echt waar. Want hoe moet ik anders mijn Zweedse leesskills oefenen?
Sinds ik vier jaar geleden een half jaar in Zweden heb gewoond en de beginselen van de prachtige Zweedse taal heb geleerd, heb ik het voornemen gehad om eens een Zweeds boek te lezen. Vol goede moed ik heb ik toen al twee boeken gekocht, die ik vervolgens niet heb gelezen. Nou was ik een paar weken geleden op vakantie in Zweden en vond ik Stad av skuggor, een goedkope Zweedse pocketversie van City of Bones. Die moest ik dus wel meenemen, want ik heb dit boek al in het Engels gelezen, dus de drempel is dit keer minder hoog om in het boek te beginnen. Stad av skuggor ligt nu nog werkeloos op mijn nachtkastje, maar ik ga hem binnenkort lezen. Echt.

Lees verder

Recensie // Maria Postema & Maarten Bruns – Dertiendagh

4/5 sterren

Als Dertiendagh een recept was, dan zou hij als volgt luiden: een eetlepel geschiedenis, een scheutje mythologie, een halve liter mysterie en een hele hoop spanning.

Samenvatting
Als Erik en zijn vrienden een geschiedenisproject op krijgen, weten ze meteen wat hun onderwerp moet zijn: bunkers uit de Tweede Wereldoorlog. Aangestoken door het enthousiasme van hun geschiedenisdocent gaan ze op onderzoek uit, want zou het kunnen dat er in de duinen rondom Scheveningen nog onontdekte bunkers liggen? Als Erik ondergronds een oude Duitse ring vindt en vervolgens vreemde dromen krijgt, lijkt er meer gaande te zijn dan hij aanvankelijk dacht. Vooral als blijkt dat niet alle bunkers even… leeg zijn als gedacht.
Lees verder

Ik en mijn hoofd

Dit is een vrij persoonlijke post, wees gewaarschuwd voor een hoop blegh.

Mijn hoofd en ik staan niet op goede voet met elkaar. Er is een soort koude oorlog gaande waar ik zo nu en dan helemaal gek van word. Stel je zoiets voor als een hond die achter zijn eigen staart aanrent, of een kat die, gefascineerd door dat rode puntje op de muur, jaagt op iets dat hij overduidelijk niet kan vangen, of misschien wel dat moment waarop je met telefoon aan je oor staat en je ineens doodschrikt omdat hij niet meer in je broekzak zit.

Mijn hoofd is nogal een lul. Hij houdt me voor de gek, jaagt me angst aan, herinnert me constant aan dat ene waar ik spijt van heb, slingert me scheldwoorden naar het hoofd (haha), twijfelt voortdurend aan zichzelf, bedenkt toekomstscenario’s waarin ik iets fout doe en wordt daar nu al boos om, denkt in cirkels en cirkels en cirkels, verlamt, veracht, verbastert, verdrukt, verbrijzelt, verdringt, verdooft, vergalt, vermijdt, verzíekt. En het ergste is dat ik dat allemaal helemaal zelf doe.

Lees verder

Recensie // Marielle Brouwer – Chaos & Structure

3.5/5 sterren

Een paar weken geleden zag ik een oproepje in een Facebookgroep voor boekbloggers dat mijn aandacht trok. Iemand vroeg of er bloggers waren die haar boek zouden willen recenseren. Aangezien de beschrijving me wel trok en het me ontzettend stoer leek om een recensie-exemplaar te krijgen als een ‘echte’ boekblogger stuurde ik een mailtje en binnen een dag of twee had ik een e-book waar ik meteen in kon beginnen. En dat deed ik dan ook, ik heb het zelfs in één avond uitgelezen. Heel erg bedankt voor het boek, Mariëlle!

Wat doe je als je na een avondje met iets te veel drank op wakker wordt naast de jongen aan wie je de grootste hekel hebt? Wat doe je als je hem vervolgens overal tegen lijkt te komen? Lily weet het ook niet. Het enige dat ze wel weet is dat Mika, voorman van de populaire Eindhovense band Structure, een lul is en dat ze niks met hem te maken wil hebben. Wanneer de band echter het café waar ze werkt uitkiest om vergaderingen te houden, heeft Lily geen andere keus dan Mika vaker te zien. En dan ontdekt ze dat er meer achter dat knappe uiterlijk zit dan ze aanvankelijk dacht. Wat doe je als je je ziel weerspiegeld ziet in de ogen van de jongen die je ontzettend op de zenuwen werkt?

IMG_9264.2

Lees verder

5 slechte leesgewoonten (die ik niet af wil leren)

Soms erger ik me een beetje aan mezelf. Ik vind namelijk vaak dat ik iets fout doe en dat kan erg frustrerend zijn. Het is een onderwerp waar ik nog veel meer over kan vertellen, maar vandaag wil ik me graag richten op mijn slechte leesgewoonten, want ook daar komen wat frustraties uit voort.

1. Op de helft stoppen
Op Goodreads heb ik een shelf genaamd ‘put down, might pick it up again’ ofwel ‘ik had geen zin meer, dus ik ben gestopt met lezen’. Daarop staan momenteel zo’n 22 boeken, waaronder Jane Eyre, waarin ik op driekwart was! Ook Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children prijkt op deze lijst. Ik ben dus niet zo’n ster in het uitlezen van boeken die me als ik ze lees een beetje gaan vervelen. En dat terwijl ik Jane Eyre zeker niet saai kon noemen, maar het schortte me aan het doorzettingsvermogen om het boek uit te lezen. Toch jammer, want als ik nou even doorgelezen had, kon ik meer boeken op mijn reading challenge zetten.

13687361_135749786871948_2128032556_n
Lees verder

Recensie // Sarah J. Maas – A Court of Thorns and Roses

3/5 sterren

When nineteen-year-old huntress Feyre kills a wolf in the woods, a beast-like creature arrives to demand retribution for it. Dragged to a treacherous magical land she only knows about from legends, Feyre discovers that her captor is not an animal, but Tamlin—one of the lethal, immortal faeries who once ruled their world.

As she dwells on his estate, her feelings for Tamlin transform from icy hostility into a fiery passion that burns through every lie and warning she’s been told about the beautiful, dangerous world of the Fae. But an ancient, wicked shadow grows over the faerie lands, and Feyre must find a way to stop it . . . or doom Tamlin—and his world—forever.
(bron: Goodreads)

ACOTAR
(Pas op, er kunnen enkele spoilers in deze recensie zitten)

Lees verder

Boeken ‘ontdekken’, wat is dat ook alweer?

Er is iets waar ik al een tijdje mee rondloop en ik ben benieuwd of jullie hier ook last van hebben. Het is geen heel belangrijk onderwerp, maar ik baal er soms wel van; ik lees tegenwoordig bijna alleen maar boeken die ik al ergens langs heb zien komen, op een blog, Twitter of Goodreads. Ik kom nooit meer terug van de boekhandel of de bieb met een boek dat ik daar ontdekt heb, waarvan de omslag of de achterkant me aansprak. Nee, in plaats daarvan leen of koop ik een deel twee van een serie die ik lees of een boek dat goed werd beoordeeld door Inge van Readinge of Lisa van Leave No Story Behind. Het is net alsof ik met oogkleppen op loop, waardoor ik nooit meer een leuke ontdekking doe. Daarom ben ik een paar weken geleden gewoon een keer naar Broese in Utrecht gefietst met het uitdrukkelijke voornemen om een boek mee te nemen waar ik nog nooit van gehoord had.

Lees verder