Recensie // Julie Murphy – Dumplin’

3.5/5 sterren

Willowdean Dickson is niet de dunste, maar daar voelt ze zich goed bij. Jammer genoeg geldt dat niet voor haar moeder, de voormalige beauty queen van het kleine plaatsje Clover City, waar de jaarlijkse missverkiezing het gesprek van de dag is. Wanneer Wills relatie met haar collega Bo serieus lijkt te worden en haar beste vriendin Ellen haar niet meer ziet staan, ziet Willow het even niet meer zitten. En wat is er beter dan meedoen aan een missverkiezing om wat felbegeerd zelfvertrouwen terug te winnen?

Na het lezen van de flaptekst van Dumplin’ wist ik bijna meteen dat ik het boek wilde lezen, omdat er zo veel leuke elementen in zitten. Zo voelde ik me meteen aangetrokken tot de hoofdpersoon, Willowdean, die een van de dapperste dingen ooit doet: meedoen aan een missverkiezing. Dat leverde haar meteen een hoop coolheidspunten op in mijn ogen. Daarnaast kreeg ik meteen visioenen van een soort Miss Congeniality-achtig verhaal, minus de in decolletés verstopte wapens. Ik houd namelijk wel van een beetje drama à la Holland’s Next Top Model in mijn boeken. De keus was dus al snel gemaakt: Dumplin’ verdiende een plekje op mijn leeslijstje. Uitgeverij Moon was bovendien zo lief om me het e-book toe te zenden in ruil voor een eerlijke recensie. Bedankt Moon!

Allereerst wil ik lovende woorden wijden aan de prachtige omslag van het boek. Ik houd wel van gestileerde covers met niet al te veel details en de zwarte achtergrond met de kleurige Willowdean op de voorgrond vind ik erg goed gekozen. Onder de titel prijken de woorden ‘Doe het groots of doe het niet’. Daaronder staat Willowdean met haar armen naar de hemel geheven. ‘Dit ben ik,’ zegt ze. ‘Ik ben trots op wie ik ben.’ Hiermee wordt haar karakter krachtig neergezet en daar zijn niet eens woorden voor nodig; ze staat er en introduceert zichzelf als het veerkrachtige meisje dat ze is.

Ik vind Will een heel leuk personage, zoals je wellicht al hebt gemerkt. Ze is pittig, ze is zelfverzekerd, ze weet wie ze is en wat ze wil. Alleen soms… soms is ze ook niet pittig en niet zelfverzekerd en er zijn momenten waarop ze helemaal de weg kwijt is. Juist die beide kanten van Will zijn wat haar tot een sterk personage maken, want daarin komt haar menselijkheid tot uiting. Vanuit haar eigen beperkte perspectief doet ze dingen soms heel erg fout, wat me ook een aantal ineenkrimpmomenten opleverde, want soms doet ze dingen héél erg fout. Gelukkig slaagt ze soms ook in haar opzet, en op die momenten juichte ik haar heel erg toe.

“Het ligt echt aan mij dat ik de missverkiezing zo afschuwelijk vind, maar volgens mij is het gewoon een ziekte. En dit hele stadje lijdt eraan.”

Eén van die juichmomenten wordt uiteraard gevormd door Wills besluit om zich op te
geven voor de missverkiezing. Jammer genoeg gebeurde dit pas vrij laat in het boek, waardoor dit minder centraal stond dan ik eigenlijk verwacht had. Dat is jammer, want de flaptekst geeft wel de indruk dat de missverkiezing een grote rol speelt. Daarnaast miste ik de drama waarop ik hoopte, want de deelnemers van de verkiezing waren verrassend eensgezind of bleven volledig op de achtergrond. Dat vond ik wel heel jammer, alhoewel duidelijk werd dat zulke drama helemaal niet zou passen bij het thema van het boek, dat immers draait om trots op jezelf zijn ongeacht hoe je eruitziet. Toch had ik graag meer over de missverkiezing gelezen.

Wat wel heel goed beviel was de manier waarop Julie Murphy de vriendschap tussen Willow en haar beste vriendin Ellen neerzet. De twee zijn al sinds kleins af aan de allerbeste vriendinnen, maar de laatste tijd heeft Willow het gevoel dat ze uit elkaar groeien. Ik vond haar angst zo goed en herkenbaar beschreven dat ik denk dat het de meeste lezers bekend zal voorkomen: wie is er niet ooit bang geweest om zijn of haar vriend of vriendin kwijt te raken?

De setting van het verhaal vond ik heerlijk: Dumplin’ speelt zich af in het über-Amerikaanse Texas, wat ik overigens helemaal voor me kon zien. Een goed beschreven settting geeft een boek zo veel meer sfeer en daar heeft Dumplin’ geen gebrek aan. Dat werd ook bevorderd door Murphy’s prettige schrijfstijl, die de gebeurtenissen tot het einde van het boek beeldend maakt. De ontknoping ging naar mijn smaak een beetje snel, alsof de auteur te weinig ruimte had voor alles wat er gebeurde. Dat vond ik een beetje ongeloofwaardig en het zorgde er bovendien voor dat het boek niet zo lang in mijn gedachten bleef als wel had gekund.

“Ik kan me niet voorstellen dat de tijd van het jaar er veel toe doet, want hier in het zuiden van Texas heb je maar twee seizoenen: snikheet en niet zo snikheet.”

Dumplin’ was een erg leuk boek over een dapper meisje dat misschien niet voldoet aan het schoonheidsideaal, maar zich daar niet door laat tegenhouden en trots is op wie ze is. Ik vond het erg inspirerend om over Willowdeans ontwikkeling te lezen, ook al gingen sommige gebeurtenissen wat snel en kwam er minder missverkiezing in het boek voor dan ik had verwacht.

Advertenties

2 gedachtes over “Recensie // Julie Murphy – Dumplin’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s