Clichés waar ik stiekem dol op ben

Clichés bestaan om maar één reden: we smullen er allemaal van.

Ik val maar even met de deur in huis.
Mijn onderwerp van vandaag: clichés in boeken en films, of het nou om de grappige side-kick gaat of die irritante driehoeksverhoudingen die in veel YA zijn verschenen. Zulke gemeenplaatsen, clichés of tropes, zoals ze in het Engels vaak genoemd worden, komen in bijna elk verhaal wel voor, want wij mensen houden van herhaling. Toch werkt dat ook voorspelbaarheid in de hand. Want iedereen kan toch zien dat de beste vriend van de hoofdpersoon de ware Jakob is en niet die arrogante jongen waar ze de hele tijd al verliefd op is? Als ze aan het eind eindelijk bij elkaar komen, hebben we dat al van mijlenver zien aankomen.

Lekker voorspelbaar
Wat irritant, denk je misschien. Dan is er toch helemaal niks meer aan, als je al van tevoren weet hoe het verhaal gaat aflopen? Tja, misschien wel. Er zijn genoeg momenten geweest waarop ik mijn hoofd in mijn handen verborg omdat de twee personages die elkaar overduidelijk leuk vinden dat om de een of andere reden niet uit hun strot kunnen krijgen, of als er een misverstand ontstaat dat gemakkelijk opgelost kan worden als een van de twee de ander één simpel feitje uit had gelegd.
Maar aan de andere kant zijn clichés ook heerlijk: je weet precies wat er gaat gebeuren, dus je hoeft helemaal niet na te denken of te vrezen voor welk personage dan ook, want uiteindelijk komt het allemaal goed. Behalve met het blonde meisje in de eerste scène van een horrorfilm. We weten allemaal wat er met haar gebeurt.
En dat is het fijne aan voorspelbaarheid: je maakt je geen zorgen en kan lekker achterover leunen en van het verhaal genieten. Dat is pas ontspannen! Tenminste, dat vind ik soms wel.

Natuurlijk zijn niet alle clichés zo goed te pruimen en kunnen ze een goed verhaal behoorlijk verpesten, maar van sommige kan ik echt genieten. Zoals deze:

1. Hij haat me. Hij haat me niet.
Denk je eens in: je hebt een enorme hekel aan die arrogante lamzak bij je in de klas, en hij heeft een zo mogelijk nog grotere hekel aan jou. Je wil niks met hem te maken hebben, je zou eerder wat beginnen met een geplette mug dan met hem. Totdat er iets gebeurt en jullie twee tot nader order met elkaar opgescheept zitten. Shit. Maar dan… jullie beginnen wat te praten en tot je grote schrik kom je erachter dat hij toch niet Donald Trump 2.0 is. Hemel, wat nu? Nou ja, je weet wel, je realiseert je dat je hem (the horror) léúk vindt en om welke reden dan ook ziet hij jou ook wel zitten en BAM jullie zijn vriendje-vriendinnetje. Lief hè?

Dit is zo mogelijk mijn favoriete cliché aller tijden. Ik kan duizenden films, boeken en zelfs manga’s opnoemen waar deze verhaallijn in voorkomt: (de tekst is wit, want spoilers)

Waarin komt dit cliché voor?
– Uiteraard begin ik met De Bard zelf (Shakespeare): in Much Ado About Nothing
gebeurt ongeveerprecies wat ik hierboven beschreven heb. En geloof me, het is geweldig. Dit toneelstuk is echt het lezen waard, maar als je daar geen zin in hebt, bestaat er ook een geweldige webserie van die je gratis (!) kan kijken.
– Een tweede favoriet: Ron en Hermelien in alle Harry Potter-boeken. Die twee kunnen elkaar niet uitstaan, maar uiteindelijk houden ze toch van elkaar. Zelfde geldt voor Harry’s ouders, Lily en James.

– Andere voorbeelden: The Ugly Truth (film), Narabuna Kiken (manga), Magnolia (boek), Anne of Green Gables, North and South (Elizabeth Gaskell), P.S. I Like You van Kasie West (boek), Buffy the Vampire Slayer (serie), Howl’s Moving Castle (boek en anime), The Grand Sophy (boek).

2. Oeps, verliefd op de verkeerde
Oké, dus je bent smoorverliefd op die ene jongen die je niet ziet staan. Dat is leuk voor je, maar zie je niet dat je een supergeweldige beste vriend hebt die altijd voor je klaar staat? Hij verdient jou dertig keer zo erg als die kwal! Merk je die verlangende blikken die hij op je werpt niet? Die blikken waar de camera op inzoomt als jij even niet kijkt? Shame on you! Nee hoor, want uiteindelijk komt alles goed.

Word je daar niet helemaal warm van vanbinnen? Ik wel.

Waarin komt dit cliché voor?
– Eén van de boeken waarvan ik vind dat deze verhaallijn heel goed is uitgewerkt, is Elke dag maandag van Jessica Brody. Zoooo lief, en dat einde… aahw.
– In de film Clueless is dit heel goed uitgewerkt. Dat einde… aahw.
– Andere voorbeelden: de Grisha-trilogie van Leigh Bardugo (boeken), When Harry Met Sally (film), Harry Potter, Percy Jackson (boeken), Doctor Who met Amy en Rory, de serie Friends.

3. Het neppe vriendje
Stel je voor: om de een of andere onappetijtelijke reden moet je op korte termijn een vriendje of vriendinnetje hebben, maar (ohmygosh) je hebt er geen! PANIEK. Maar vrees niet, want je bent zo geniepig om iemand die je kent in te zetten als nepvriendje of -vriendinnetje. En nou komt de twist: je wordt per ongeluk een beetje verliefd op dit neppe vriendje/vriendinnetje. Wat nu?

Ik doe er nou een beetje laconiek over, maar ook dit verhaal heb ik in alle soorten en maten gelezen/gezien/gedroomd. Ik ben oprecht dol op dit cliché.

Waarin komt dit cliché voor?
– The Fill-In Boyfriend 
van Kasie West (haar boeken zijn zo leuk), Aan alle jongens van wie ik hield van Jenny Han (boek), het altijd leuke The Proposal (film) en While You Were Sleeping (allebei met Sandra Bullock en allebei geweldig), Narabuna Kiken (manga), De Hongerspelen (boek en film), 10 Things I hate About You (film), Easy (film), The Wedding Date (film)

Ik kan nog eeuwig doorpraten over alle genoemde films en boeken, maar voor nu laat ik het hierbij. Ik vond het erg leuk om de leukste clichés op een rijtje te zetten!

Hebben jullie ook clichés waar jullie stiekem dol op zijn? Zo ja, welke?

 

Advertenties

2 gedachtes over “Clichés waar ik stiekem dol op ben

  1. readinge zegt:

    hahhahah geweldig deze post! Cliché’s zijn dingen waar ik me soms om irriteer, behalve als ze goed uitgewerkt zijn. Soms gebeuren ze zo plats boem dat ik zit van ehhh hallo? Leuk… denk ik? En soms ligt het er zo lang zo dik bovenop dat ik echt met een diepe zucht en een “are you kidding me, how can you not have found out yet” gezicht aan het lezen ben. Zodra ze een beetje tussen die twee dingen in zitten, vind ik het leuk. Overigens vind ik het wel super tof als een boek op een cliché begint te lijken, maar dan opeens iets totaal anders gebeurd. Dat het lijkt alsof de beste vriend toch verliefd op het hoofdpersonage is, maar dan toch op iemand anders verliefd blijkt te zijn. Dan zit ik echt te juichen (tenzij ik de beste vriend met het hoofdpersonage shipte natuurlijk haahah)

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s